| Perfil de Jiranan...หนุ่มรากหญ้า...FotosBlogListas | Ayuda |
|
...หนุ่มรากหญ้า......ลิงน้อย...คอยรัก... 20 agosto ความรัก=น้ำเปล่า...ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า บางครั้งเราก็ต้องการมากแต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไรแต่มันมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทาง เหมือนกับน้ำเปล่า คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ และอย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ มันจะเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น ถ้ามันเป็นรักแท้ เพราะน้ำเปล่า มีคุณประโยชน์เทียบเท่าน้ำหวาน หรือน้ำอัดลม ถึงมันจะไร้น้ำตาลซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพลัง แต่น้ำเปล่า มันแทบไม่มีผลข้างเคียงเลย มันรักษาคุณค่าเอาไว้ได้ดีกว่าน้ำใดๆ น้ำเปล่า เจอกับเกลือ มันก็ละลายเกลือ เหมือนกับรักแท้ คนที่รักคุณจริงๆ เมื่อคุณเจอกับความทุกข์ เขาก็จะพยายามรับความทุกข์จากคุณไว้ให้มากที่สุด ...?......บุญคุณ...ต้องทดแทน....หนี้แค้น..ต้องชำระ..... 14 agosto สักวันหนึ่ง...สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกอยากร้องไห้
++โทรมา ++เราสัญญาไม่ได้ ++ว่าจะทำให้เธอหัวเราะ ++แต่เราจะร้องไห้ไปกับเธอ สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกอยากจะวิ่งหนีจากทุกสิ่ง ++ไม่ต้องกลัวที่จะโทรหาเรา ++เราไม่สัญญาว่าจะขอให้เธอหยุด ++แต่เราจะวิ่งไปกับเธอ สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกไม่อยากจะฟังคำพูดของใคร ++โทรหาเรา ++เราสัญญาว่าจะอยู่กับเธอ ++และเราสัญญาว่าจะไม่พูดอะไร แต่ถ้าวันหนึ่งเธอโทรมา แต่ไม่มีใครรับสาย ++รีบมาหาเรา ++เพราะเราอาจต้องการเธอ ++เพราะเราไม่เคยปฏิเสธเธอ ขอโทษ... ++ถ้าเราทำให้เธอรู้สึกแย่หรือเสียใจ ขอโทษ ++ถ้าเราเคยคิดว่าเราดีกว่าหรือเหนือกว่าเธอ เรารักเธอนะ... อย่าลืมเรื่องนี้ล่ะ! ไม่ว่าจะในเวลาที่สุขหรือเศร้า เราจะอยู่ที่นี่เพื่อเธอ ขอโทษ... ++สำหรับความผิดทุกอย่างที่เราได้ทำไป เราเขียนนี่ขึ้นมาเพื่อ ... จะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่มีวันพรุ่งนี้ ++ถ้าเราไม่มีโอกาสได้บอกลา หรือกอดเธออีกซักครั้ง ++ถ้าเราไม่มีโอกาสได้พูด ขอโทษ หรือ รัก 11 agosto ....ชีวิต....เบื่อจัง...ช่วงนี้...รู้สึกว่าชีวิตวุ่นวายมาก...ทำอะไรก็ผิดพลาดบ่อยๆ...เรื่องบางเรื่อง....คิดอยู่ตั้งนาน...แต่แล้วก็ไม่ทำ...และก็ทำ...จนเสียเรื 04 agosto สองทางเดิน....ที่แตกต่าง.... วันนี้วันที่ ๔ สิงหาคม ๔๘ เพื่อนของผมส่วนหนึ่งที่สำเร็จการศึกษา.....จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์......รับปริญญา.....มีคนแสดงความยินดีกันมากมาย....ผมเองก็เป็นส่วนหนึ่ง...ที่แสดงความยินดีกับเพื่อนของผม....ที่สามารถทำฝันของตนเอง...ฝันของพ่อแม่....ให้สำเร็จ........
แต่ทว่า....ขณะที่กำลังทำงานอยู่นั้น....ก็ได้มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง....มาบอกผมว่า....ต้องการเลือดด่วน....เนื่องจากคุณพ่อของอาจารย์ของผมท่านหนึ่ง......ต้องเข้ารับการผ่าตัดด่วน......แต่เลือดไม่พอ....จึงขอความร่วมมือจากน้องๆ......
.....ที่เขียนนี่....ไม่ใช่ว่าจะเป็นการมาชมตัวเองหรอกว่าเป็นคนดี....มีน้ำแต่....แต่สิ่งที่ผมคิดได้ระหว่างไปบริจาคเลือด...คือว่า....ทำไม...ทำไม....ทำไมคนที่ผมรู้จัก...สองคน...ถึงมีความรู้สึกไม่เหมือนกัน.....คนนึง....ดีใจมากที่สุดในชีวิต....เพราะได้รับปริญญา....อีกคนนึง....จะพูดว่าเศร้าใจที่สุดในชีวิตก็ได้...เพราะคุณพ่อไม่สบาย......
.....นี่หรือ....ชีวิต......ต้องมีคนสุข.....และต้องมีคนทุกข์....ในเวลาเดียวกัน....ขึ้อยู่กับว่าคนพวกนั้นจะอยู่ที่ใดบนโลกนี้...... บันทึกของ....เธอ....(ยาวหน่อยนะ...)เรื่องยาว จากอีเมล์ฉบับหนึ่ง...
บนรถเมล์ 23-12-99…
ฉันมักจะเรียกตัวเองว่า "คนเขียนหนังสือ" อยู่เสมอ
คงเพราะความบังเอิญที่ทำให้เราสองคนมักจะได้ทำอะไรด้วยกันเสมอ "มีนอยากวาดรูปเหรอ เราสอนให้ก็ได้นะ"
นี่แหล่ะประโยคสำคัญที่ทำให้เราสองคนได้มีโอกาสใกล้ชิดกันมากขึ้น "ขอโทษนะ" เขาพูดแล้วเอื้อมมือมาหยิบปอยผมของฉันที่ปลิว "ขอบคุณนะเฟิร์ส" ฉันพูดเขินๆ
ใบหน้ากลายเป็นสีแดงระเรื่อ "แย่กว่าเราตอนฝึกวาดใหม่ๆซะอีก" "ก็คนมันไม่เก่งนี่นา" "วาดรูปน่ะไม่ยากหรอกถ้ามีคนสอนดีๆอย่างเรา" ฉันส่ายหน้ากับความหลงตัวเองของเขา…หลงตัวเองจริงๆนะนายเฟิร์สจอมเก๊ก… "เฮ้ย! เธออย่าแซวซิ" เพื่อนๆทำสีหน้าไม่เชื่อ "ช่างเขาเหอะ" "มีน…เรามีอะไรจะบอก" เขาพูดท่าทางเขินๆ "เราชอบผู้หญิงคนหนึ่งนะ" "คนนั้นไง" เสียงออดบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้น "วันเสาร์เจอกันที่เรียนพิเศษแล้วกันนะ บ๊ายบาย" "สุขสันต์วันเกิดนะครับ" "โครมมมมมมม!!!!!!" เสียงดังขึ้นที่ถนนสายหนึ่ง "เพียงความทรงจำ…เฟิร์ส" ชายแก่คนนั้นทิ้งภาพไว้ที่เดิมอย่างไม่ใคร่สนใจใยดีนัก เมื่อเช้าวันเสาร์ที่ผ่านมา "เฟิร์ส…รู้เรื่องมีนหรือยัง" "มีนรถคว่ำ" ผมอึ้งไปสักพักใหญ่ๆ "เสียใจด้วยนะคะ คุณมีนาหัวใจล้มเหลวเมื่อ 15
..... .......... ผมอ่านบันทึกเล่มนี้หลังจากที่ร่างของเธอฌาปนกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว… "รักกับชอบแตกต่างกัน" "เธอคนนี้"… เธอคนที่เข้าใจและเป็นกำลังใจให้ผมอยู่เสมอ… …ผมอยากจะขอให้เธอกลับคืนมา… เธอคือรักครั้งแรกของผม หลับให้สบายนะครับ…มีน… ชีวิตขีดเส้นทางไว้ให้เราเจอกันขีดทางที่ผกผันให้มีวันห่างไกล 30 julio ความรัก...(๗)ตื๊อ...เท่านั้นที่ครองโลก.....คำพูดคำนี้...ได้ยินมาตั้งแต่ไหนแต่ไร....เมื่อก่อนไม่เคยสนใจ...แต่เดี๋ยวนี้...เราคงต้องเอากลับมาคิดใหม่แล้วล่ะ...ว่าทำอย่างไร...ถึงจะครองโลกได้...ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก.....แค่ได้ครองใจของคนที่เราชอบคนเดียวก็พอแล้ว.....เกิดมาก็เพิ่งรู้นี่แหละ.....ว่าการเอาชนะใจคนน่ะ....มันยากเย็น...เข็นใจขนาดนี้......บางครั้งเราก็ท้อนะ....แต่ว่าไม่ถอย....(แต่ก็ไม่รู้จะเดินหน้าต่อไปยังไงเหมือนกัน...??)..... |
|
|||
|
|